Medicinski leksikon
PROJEKTABECEDARIJTRAŽILICAGALERIJAKONTAKT

obliteracija (obliteratio, začepljenje, zatisnuće) 1. potpuno zatvaranje nekog tjelesnog prostora ili lumena krvne žile vezivnim tkivom koje je proizvod kronične upale. Primjeri: obliteracija perikarda, zatvaranje perikardne vreće pri čemu su oba lista perikarda cijelom površinom međusobno srasla vezivom kao posljedica upale (perikarditisa); Bürgerova bolest (thrombangitis obliterans), kod koje se lumeni srednjih i malih arterija gornjih i donjih ekstremiteta segmentno zatvaraju progresivnim stvaranjem veziva; 2. nestajanje lumena provizornih embrijskih šupljih organa za vrijeme embrijskog razvitka ili nakon rođenja. Rezultat: potpuno iščezavanje organa (većina privremenih embrijskih krvnih žila) ili njihovo pretvaranje u ligamente (ductus arteriosus-ligamentum arteriosum, urachus-ligamentum umbilicale medianum).